wileczek.net // blog

Hej, hej! Witajcie, czytający ten pierwszy od trzech lat (a jeśli chodzi o konkrety, to pierwszy od siedmiu lat) wpis na moim zawieszonym blogu. Nie jest to wpis związany z tematyką bloga, ale wierzę, że bardzo potrzebny. Wpis, który sam chciałbym przeczytać, zanim pierwszy raz zabrałem się, z pewną dozą nieśmiałości, za egzamin pisemny komputerowy... Dla przypomnienia: na co dzień uczę w technikum, a jako kierownik warsztatów, czyli osoba sprawująca w mojej placówce funkcje m. in. związane z organizacją egzaminów zawodowych, siłą rzeczy muszę "siedzieć w temacie" tychże. Zatem do rzeczy. Od kilku lat egzaminy zawodowe (w szkołach branżowych, technikach czy po ukończeniu kwalifikacyjnych kursów zawodowych) w części pisemnej, czyli teoretycznej, przeprowadzane są z wykorzystaniem Autonomicznego Systemu Egzaminacyjnego (ASE), opracowanego na zlecenie i przy współpracy z Centralną Komisją Egzaminacyjną, uruchamianego jako maszyna wirtualna (w programie VirtualBox), w sieci ...

Ten wpis nie jest tak naprawdę potrzebny, ponieważ o zawieszeniu bloga świadczy data publikacji ostatniego artykułu... Było to cztery lata temu.... Dlaczego i skąd taka przerwa? Cóż, wiele rzeczy się u mnie pozmieniało, nawarstwiły się obowiązki, szczególnie w ostatnich dwóch latach (głównie ze względu na zmianę pracy). I najnormalniej w świecie brakuje mi czasu na napisanie czegoś więcej, niż prostego tweeta. Owszem, na początku tego roku przygotowałem kilka projektów, które chciałem tutaj przedstawić, ale najnormalniej w świecie nie dałem rady. Brak czasu wpłynąłby zarówno na jakość tekstu, jak i opracowanie graficzne całości, a nie lubię bylejakości i fuszerki. Postanowiłem zatem pozostawić tutaj tylko ślad tego, co chciałem przedstawić i opisać, z nadzieją, że kiedyś, gdy jakoś się ogarnę, znów zacznę publikować teksty o interesującej tematyce. W tym roku opracowałem: przekaźniki sterowane przez WiFi – z...

Oprogramowanie i projekt NodeMCU cieszą się niesłabnącym zainteresowaniem świata konstruktorów urządzeń IoT, zatem co jakiś czas warto odświeżyć sobie firmware w naszych płytkach ESP. Osobiście jestem przeciwnikiem zmienienia czegoś, co dobrze działa, tylko dla zasady czy z chęci cieszenia się świadomością posiadania najnowszej wersji, ale tym razem chodzi jednak o coś innego – zwiększenie funkcjonalności i zapewnienie poprawnego działania oraz kompatybilności z najnowszymi projektami i bibliotekami. W tytule tego artykułu jest mowa o najprostszych płytkach z układem ESP8266 – ESP-01 . To właśnie w oparciu o ten model opracowałem płytkę prototypową, o której pisałem w poprzednim rozdziale. Dotychczas wszystkie moje płytki ESP miały na pokładzie oprogramowanie NodeMCU w wersji 0.9.5 . Zorientowani choć trochę w temacie od razu zauważą (Google? Bing?), że wersja ta ma już co najmniej dwa lata... Najwyższy czas zatem na aktualizację.

To nie jest kolejny artykuł traktujący od początku do... nieco dalej (bo na pewno nie do końca) o płytkach ESP8266 . Żeby się dowiedzieć, co to takiego, odwiedźcie proszę np. tę stronę (oraz wiele innych – poproście o pomoc Waszą ulubioną wyszukiwarkę): http://www.esp8266.com/wiki/doku.php?id=esp8266-module-family . No ale żeby nie było, ESP8266 to układ zawierający na pokładzie wydajny mikrokontroler z rdzeniem RISC-owym, taktowany zegarem 40MHz (wersja, o której jest ten wpis) lub 80MHz, 512KB pamięci flash i podsystem komunikacji przez sieć WiFi . Jest powszechnie wykorzystywany jako swego rodzaju karta sieciowa do połączeń bezprzewodowych naszych urządzeń IoT , które budujemy w zaciszu domowych laboratoriów (i nie tylko). Układ montowany jest na płytkach występujących w kilku wersjach, różniących się przede wszystkim liczbą wyprowadzeń uniwersalnych, czyli GPIO – im większa liczba, tym większe możliwości wykorzystania układu (więcej urządzeń peryferyjnych itp.). Są też pewne ...

Nowy rok to nowe zabawki, chciałoby się powiedzieć. W każdym razie zainspirowany dyskusją, którą prowadziliśmy w Google+ w związku ze zmianą właściciela marki Atmel i przyszłością rodziny AVR, sięgnąłem po niedrogą płytkę prototypową firmy STMicroelectronics , zawierającą mikrokontroler tegoż producenta, z rdzeniem w architekturze ARM. Wybór – całkowicie przypadkowy, bo chodziło o najtańszą ofertę w serwisie aukcyjnym – padł na Nucleo L152RE . Dane dotyczące platformy i tego konkretnego modelu znajdziecie na stronie producenta , więc nie będę ich tutaj powielał (dbajmy o ten nasz biedny internet). Tam też znajdziecie serię instruktaży wideo, pokazujących, jak zacząć pracę z płytkami Nucleo i jak ją z powodzeniem kontynuować. Tutaj zatem będzie krótko, na zachętę. Zacznę od końca. Jestem pod ogromnym wrażeniem tej platformy. Bo tak:  żeby pisać programy i ładować je do układu nie jest potrzebne żadne oprogramowanie instalowane na naszym komputerze – wystarczy w miarę świeża pr...